Home
Mail ons sitemap Laatste updates
 
     
   
Papierwerk bij aankomst in Turkije
ikamet

Het gaat hier om het papier werk na aankomst in Turkije. Het huis met alles wat daarbij hoort waren al veel eerder afgerond. Let op dit verhaal is uit 2010 er is veel verandert.

IKAMET = verblijfsvergunning, zonder IKAMET is het niet mogelijk om b.v een auto te kopen of een telefoon / internet aansluiting te verkrijgen

Een van de dingen die prioriteit had in de eerste dagen was een IKAMET verkrijgen. We waren redelijk geïnformeerd van wat we nodig hadden en het is ook vlot verlopen. De eerste dagen hadden we nog een huurauto ter beschikking wat prettig was omdat de diverse kantoren nog al uit elkaar liggen en enkele KM van ons huis vandaan. Vrijdag hebben we ons bij de vreemdelingen politie gemeld met een Tapu van ons huis, een overzicht van onze bankrekening in Turkije, Turks belasting nummer, paspoort en kopieën van de eerste 2 pagina’s daarvan en een kopie van de laatste toeristen visum en uiteraard 4 pasfoto’s.

Na alles gecontroleerd te hebben kregen we een reçu die bij het belasting kantoor betaald moest worden en 2 dezelfde formulieren, die ingevuld moesten worden. Deze formulieren waren in het Turks maar met engelse vertaling. Helaas waren we te laat voor het belasting kantoor dus terug naar huis gereden.
In het weekeind de formulieren ingevuld en de maandag erop naar het belasting kantoor gereden. Door de wachttijd op het belasting kantoor waren we kort voor 12 uur weer bij de politie die helaas om 12 uur dicht ging.Na een lunch in het zonnetje in Alanya terug naar de politie waar alles in orde bleek te zijn. Na 1 week konden we onze IKAMET al ophalen waarbij we nog voor ons “boekje” moesten betalen.
Als je eenmaal dit boekje hebt kan een aantal keren daarin het IKAMET verlengd worden. Maandag 29 maart was het IKAMET geregeld, wel vonden we het dat Nederlanders erg veel moeten betalen. Alles bij elkaar hebben we TL 1100 per persoon per jaar betaald. We hebben dan ook alleen een IKAMET voor mij genomen zodat we telefoon konden aanvragen en een auto konden kopen, we zijn dat dezelfde maandag ook gaan doen.

PER 1 APRIL 2011 IS HET 120 TL GEWORDEN! + uiteraard het blauwe boekje dat komt daar nog bij. Maar scheelt ruim 800 TL op jaar basis per persoon.


2015 is er weer heel wat veranderd klik hier voor informatie


Turks rijbewijs
Turks rijbewijs. Hier zijn veel verhalen over en net zoveel verwarring. Als je op een standaard toeristen visum in Turkije verblijft, mag je een auto of motorfiets besturen met een geldig Nederlands rijbewijs. Het rijbewijs moet geldig zijn voor het voertuig dat je op dat moment bestuurd.
Pas op, veel verhuurde scooters zijn meer dan 50 cc je hebt daarom een motor rijbewijs nodig om die te mogen besturen.
Waarom dan een Turks rijbewijs?
Als je op een IKAMET in Turkije verblijft en dus langer dan 3 maanden hier verblijft, heb je een Turks rijbewijs nodig. Niemand zal je dat vertellen zelfs niet als je door politie aangehouden wordt. Raak je betrokken bij een ongeluk en de tegenpartij beschikt over kennis of een advocaat dan ben je bij voorbaat schuldig omdat je zonder geldig rijbewijs hebt gereden. Wij wilden het risico niet lopen en ik heb een Turks rijbewijs aangevraagd en gekregen.

Eerst maar eens geïnformeerd wat je moet doen om een Turks rijbewijs te verkrijgen. Dat bleek een hele klus te gaan worden. Eerst naar een rijschool een formulier ophalen. Dit invullen. Je Nederlandse rijbewijs laten vertalen door een officiële tolk. De rijschool maakt dan de aanvraag rond. Met alles naar de notaris om het te laten bevestigen. Ze zijn gek op stempeltjes hier. Ik heb wel eens het gevoel hoe meer je er verzameld hoe serieuzer je wordt genomen. Met dit hele spul en pasfoto’s naar de vreemdelingen politie die de aanvraag in behandeling neemt. Vervolgens moet je nog een gezondheidsverklaring in het ziekenhuis gaan halen. Hier wordt naar je algemene gezondheid gekeken en je moet een ogen test doen. Ook deze verklaring moet via de notaris naar de vreemdelingen politie, bla, bla, bla.
Dit ging me echt iets te veel tijd kosten. We zijn naar een bureautje gestapt dat zich vlak naast het bureau van de vreemdelingen politie bevind. Sympathieke man die voor c.a. 60 TL alles zou regelen. Uiteindelijk heeft deze grap ons c.a. 750 TL gekost. Maar voor de 60 TL hebben we veel wachttijden en onbegrip gespaard.

2 voorbeelden. Op een gegeven moment moet je naar het ziekenhuis voor de keuring. M’n begeleider had ondertussen een redelijk stapel formulieren bij zich. Smoest wat aan de receptie en rekent af bij een balie.
Daarna naar het laboratorium waar zich een behoorlijke wacht rij bevindt. Hij loopt langs de rij opent een deur en smoest wat. We hebben even moeten wachten tot de dame die op dat moment binnen was om bloed te prikken klaar was. Daarna mocht ik samen met de volgende mannelijke patiënt mee naar binnen om bloed te prikken. 10 minuten heeft het geduurd. Een beetje dubbel is het wel natuurlijk, je wilt hier wonen maar je maakt graag gebruik van de faciliteiten die wij kunnen kopen. Diezelfde middag nog een keer naar het ziekenhuis voor een serieuze ogen test, maar toen waren er pas 2 van de ??? formulieren ingevuld. Wederom wat gesmoes en door naar de "hoofd" doktor. Leuke man waar ik 5 minuten mee gesproken heb die vervolgens alle andere formulieren afgetekend heeft. Het andere voorval was bij de vreemdelingen politie zelf. Ik denk altijd dat ik zelf alles kan regelen. Dat lukt ook wel maar met een beetje hulp veeeeel sneller. Ik moest vingerafdrukken gaan laten maken. Het is mij niet gelukt om de afdeling te overtuigen dat ik die voor mijn rijbewijs nodig had waarvan de aanvraag al enige weken liep. Ik werd uiteindelijk vriendelijk maar resoluut naar buiten gestuurd. 10 Minuten later stond ik daar weer met mij begeleider en weer 10 minuten later was alles geregeld. Deels is dat te verklaren door mijn zeer gebrekkige Turks maar kruiwagens blijken ook erg belangrijk. Volgens de man van het bureautje zou het ongeveer 2 weken duren voor het rijbewijs gereed was. Maar eerst was er controle uit Ankara bij de vreemdelingen politie zodat alles veel langzamer ging. Daarna was mijn Kimlik nummer (een soort Sofie nummer) niet bekend bij de afdeling verkeer in Antalya. Vreemd, omdat we allang in onze Turkse Fiat rond reden waar met de kenteken registratie ook al Ikamet problemen waren en die al vele weken geleden waren opgelost. Maar je moet over dat soort zaken niet verbazen. Na ruim 2 maanden had ik mijn Turkse rijbewijs.