Home
Mail ons sitemap Laatste updates
 
   
 
De tweede en derde dag terug reis en twee nachten in de trein
Grand hotel
Voordeel was wel dat de maandag een makkie was. Mooie tolweg naar Istanbul en vanaf 50 KM voor Istanbul is het erg gevarieerd en mooi. Langs de zee van Mamaris, bootjes, dalen met bebouwing, enz. Helaas geen plek om te stoppen om wat te fotograferen. Uiteraard weer ochtendspits in Istanbul maar deze keer iets beter voorbereidt. Dus meedoen en niet bang zijn om ook je motor ervoor te gooien. Was een stuk plezieriger. Helaas in deze "wedstrijd" de afslag Edirne gemist dus een stukje Istanbul stad gereden en ik begin er echt aan te w ennen. 20 KM voor Edirne een lekke achterband in miezerige regen. Dit was trouwens de eerste regen gedurende de hele reis en naar later bleek ook de enige bui. Met het meegenomen reparatiesetje kunnen repareren, wat een uitkomst zo'n plug en 3 flesjes stikstof. In Edirne de stikstof uit het bandje en normale lucht erin en op de goede druk. Maar hopen dat het bandje het tot Nederland vol houdt.
Het station in Edirne staat niet echt aangegeven, dus even zoeken. Onderweg nog een ongelukje gehad. Op een drukke kruising met verkeerslichten probeerde een agent tegen de regeling in een puinhoop te maken van het verkeer. Dat lukte hem erg goed, de taxi die voor me stond optrok voor groen licht werd hij letterlijk teruggefloten. Alleen, hij roerde hem in zijn achteruit zonder te kijken wat achter hem stond, dat was ik dus. Ik heb nog Dikkat! Yapma gegild maar hij raakte mijn voorwiel, gelukkig geen schade! Verder op zoek naar het station bleek de straat waaraan het station ligt gewoon istatyon cadesi te heten, ik was er rond 13:00 uur, erg vroeg vroeg dus. Maar er stonden al wat Duitse Turken in hun a uto te wachten. Het kantoor was tot mijn geluk nog bezet terwijl het pas om 19:30 open zou gaan. Dus ik kon direct mijn bevestiging inruilen voor een ticket. Ik ben aan de overkant van de straat smakelijk gaan eten en heb wat gedronken, een goede plek waar ik mijn motor kon zien. Het aantal auto's aan de overkant groeit langzaam en de irritatie ook. Ze gunden elkaar werkelijk geen cm asfalt zeg maar. Toen het parkeerterrein met twee rijen auto's was gevuld, moesten de volgende auto's naast deze dubbele rij gaan staan. Wat uiteraard niet naar het zin was van diegene die zich al een mooie plaats hadden verworven. En iedereen blijft maar in de auto zitten. Ik begrijp niet waarom ze niet op het terrasje in de zon naast me komen zitten. Ook de eigenaar van het supermarktje annex restaurantje ziet dat met lede ogen aan. Ik heb hier mijn rugzak volgeladen met voldoende eten en drinken voor de volgende 32 uur. Er blijkt n.m. in de trein nauwelijks iets te krijgen te zijn.Om 19:00 ging een hek open en de irritatie stijgt verder. Wat een geweldig theaterstuk wordt er voor mijn neus opgevoerd, 5 rijen dik proberen ze zich door een enkele doorgang te persen en de eerste twee rijen vinden dat ze het eerste recht hebben maar de andere doen erg hun best om dat te voorkomen.


parkeerterein
Het station en de langzaam groeiende puinhoop
uit de trein
in de trein
een blik in de coupe
uit de trein
in de trein
uit de trein
uit de trein
uit de trein
de Nisava vallei
uit de trein
uit de trein
uit de trein
uit de trein
station edirne
Ik heb om 19:30 mijn motor maar eens gestart en heb me er ook in gestort. Grappig genoeg werd ik geholpen en schoof er geruisloos langs. Ik was nummer 20 van de ruim 80 voortuigen en de enige motor. Op het moment dat alles achter het hek staat en een nummer heeft gekregen op een soort instapkaart gaat het hek dicht en zit je in niemandsland. De families stappen daar uit en schuiven aan tafels die daar staan met de nodige koelboxen en andere dozen en flessen. Heel gezellig allemaal. De chauffeurs moeten dan langs een aantal loketten om de diverse douane handelingen te laten doen. Daar neemt de irritatie van ruim 80 Turken toe, zij probeerden een loket vanaf twee kanten te benaderen. Geweldig om te zien, speciaal als je weet dat iedereen verzekerd is van een plekje in de trein want dat is allang geboekt. We werden uiteindelijk in een rij gezet in volgorde van de instapkaart die je bij de ingang had gekregen. Het leek een beetje op de oude schooltijd. Ik heb echt genoten en aan diverse tafels gezeten en gebabbeld. Meest Duits en een beetje met mijn beste Turks. Grappig was dat ik zowel bij de mannen als bij de vrouwen geaccepteerd werd. De Turken zelf scheiden zich duidelijk er zijn mannengroepen en vrouwengroepen. Ook later in de trein was dat zo. Ik heb het dus over reizen, auto's, politiek, werken, enz met de mannen gehad en met de vrouwen over gezin, familie, echtscheidingsproblemen, opvoeding en kleinkinderen. Om 22:00 uur werd er begonnen met het inrijden van de auto's wat georganiseerd ging omdat het geregeld werd door het treinpersoneel. Met het inrijden van mijn brommer moest ik me even realiseren dat je dat aan de linkerkant of aan de rechterkant moet doen. In het midden is er een groot gat tussen de wagons. Ik heb 13 wagons geteld inclusief de passagierwagens. Daarna liep ik als treinpassagier met helm, rugzak en twee tassen van de motor in een motorpak. Kom je op je plekje in de trein is het een afsluitbare coupé waar je makkelijk met 2 x 4 mensen op de twee banken zonder bagage kan zitten. Maar we moesten hier met 6 mensen met bagage zitten en slapen? Het is gelukt, er komen stapelbedjes uit de wand zodat je met zijn drieën boven elkaar slaapt. De bagage links en rechts in alle hoeken en gaten geduwd. Ik werd gelukkig her- ingedeeld zodat we met drie mannen en een kind de coupé deelde. Ik kan over dit gedeelte van de reis nog urenlang vertellen maar het is een motorverhaal. Ik sluit dit af met, het is in de trein één grote familie waar ik een speciaal plekje in had. Leuke ervaring. 32 uur voor 1400 KM? We hebben als ik het goed geteld heb 6 verschillende locomotieven gehad. Één bij elke grens overgang en een paar keer een diesel loc vanwege het ontbreken van een bovenleiding. Bij elke grenswissel een stop en bij de locomotief wissels. Sommige trajecten werd er niet sneller dan 30 km/ p u gereden en als ik dan uit het raam hing en naar de rail en de bediening van seinen en wissels keek was dat snel genoeg. Het is leuk om alle landen vanuit een andere positie te zien. Enkele delen liepen 100% parallel aan waar ik met de motor gereden had. Dus wat foto's genomen.
locanta
Het terasje waar ik eerste rang gezeten heb
uit de trein
uit de trein
foto uit het raam
uit de trein
uit de trein
uit de trein
uit de trein
in de trein
Je mocht niet eens koken
uit de trein
uit de trein
uit de trein
Het hotel van de vergane glorie van de heenreis in Servia in de Nisave vallei

Volgende blad
Vorig blad