Home
Mail ons sitemap Laatste updates
 
   
 
De vijfde dag van de heen reis naar Turkije
vfr voor de villa
Het bewijs de "brommer" voor de deur in Turkije


Woensdagochtend lekker ontbeten met een groots ontbijtbuffet en om 8:00 uur elkaar de hand geschud. Ahmet ging west naar zijn ouders ik zuid via Konya naar Manavgat en dan naar Alanya en Cikcilli. Een mooie rit door het Taurus gebergte dus veel stuurwerk, geweldig! Jammer was dat er tussen Ankara en Konya aan de weg gewerkt wordt. Rare manier van een weg aanleggen trouwens. Eerst spuiten ze een laag teer op een aangereden zandbedding. Als dit na een paar dagen een soort van droog is word een dikkere laag opgespoten die dan direct met een laag scherp grind bedekt word. Deze laag wordt soms gewalst maar hier moest deze laag er maar door het verkeer ingereden worden. Dit betekende dat ik veel KM door los grind gereden heb wat geen pretje was en een maximumsnelheid van 30 KM toeliet. Alles schudt onder je kont vandaan, was dus redelijk gevaarlijk. Uiteraard een staart auto's achter me aan maar iedereen was geduldig. Jammer ook is dat het asfalt in Turkije echt anders is. Ik moet echt voorzichtig met het gas zijn, zelfs in 4e de versnelling wil het achterwiel nog spinnen. Betekend ook dat de rit door het Taurus relatief rustig is gegaan maar dat geeft je weer wat tijd om rond te kijken. Rond 15:00 in Alanya waar ik me bij diverse mensen even heb laten zien voor ik naar huis gereden ben. Totaal 3740 KM gereden. Wat een rit…geweldig!!
Cikcilli had nog een verassing voor me in petto. Reeds g'smsd door Mieke, ook hier zijn ze met de infrastructuur bezig en wij waren aan de beurt. De weg bij ons huis bestond het eerste gedeelte uit losse stenen en het tweede gedeelte uit een verse laag teer zodat het wat moeilijk binnenkomen was. Mieke en Lisette (dochter) stonden onmiddellijk op de oprit en waren helemaal blij dat ik er was. Leuke tijd hier met vrienden en wat barbecue's op ons terras boven, maar dat gaat buiten dit verhaal om. Wel leuk om te vermelden is dat Dutchtalk een Nederlands blad dat in Alanya en omgeving verschijnt een interview met mij gehouden heeft. Zij zitten in een Nederlands bistro met de naam "Floyd" waar mijn motor op dat moment voor stond. 
hoge uitlaat
Normaal reed ik de VFR met een hoge uitlaat maar door de softbacks was dat deze rit geen optie

Uiteraard wat foto's en erg veel belangstelling. Op een gegeven moment vond ik dat er wel erg veel belangstelling was en voelde me een beetje in de etalage staan. Methap was de naam van de sympathieke Turkse jonge dame die me geïnterviewd heeft. Uiteraard over veel meer gehad dan alleen mijn motortrip. Een van de meest opvallende dingen was dat zij opgegroeid is in Nederland en op 19 jarige leeftijd weer in haar geboorte dorp terug kwam. Het viel haar op dat haar opvoeding in Nederland veel traditioneler was dan haar leeftijdgenoten in Turkije. Iets wat me meer opgevallen is, dat de Turken in Nederland de 60/70 jarige tradities handhaven terwijl de "thuisblijvers" wel degelijk met hun tijd zijn meegegaan. Als het goed is verschijnt er een verhaaltje van mijn trip in Dutchtalk op het internet. Op de weg naar huis kreeg ik het verzoek van een motoragent die naast me bij een verkeerslicht stond om eens te laten zien wat mijn VFR presteert. Blijft leuk als de politie je dat vraagt. Ik ben over behoorlijk wat meters met gillende achterband weg gereden. Het blijft toch wel een raar wegdek hier. Nog een anekdote uit Alanya. Sommige dingen lijken bijna onmogelijk voor elkaar te krijgen in Turkije. Die ervaring hebben we hier ook al diverse keren ondervonden. Andere dingen zijn supereenvoudig. Toen ik mijn motor 2e hands kocht was er maar één set sleutels bij. Met die sleutel moet je ook de buddyseat ontgrendelen. Het slot daarvoor zat nu onder mijn reisbepakking en om die eraf te nemen moet de buddyseat getild worden. Tijdens de reis heb ik tot drie keer toe mijn sleutel erin laten zitten toen ik met de bepakking bezig was. Tot drie keer toe boog daardoor mijn sleutel flink. Tot drie keer toe heb ik hem provisorisch moeten richten anders was hij niet in het contactslot te gebruiken. Bij een eenvoudige sleutelwinkel 2 sleutels laten maken voor 15 TL. En dat terwijl in Nederland alleen kopieën te krijgen waren bij de Honda importeur als je een sleutelnummer kon overhandigen die ik niet heb.

Volgende blad
Vorig blad