Home
Mail ons sitemap Laatste updates
 
   
 
Blogs en columns die ik schrijf over ons leven in Turkije

Wie we zijn heb je op de eerste pagina van deze site kunnen lezen.
Als je dat nog niet gedaan hebt ga dan eens via de knop " HOME" naar het begin van deze site en vermaak je met onze informatie!

Een samenvatting over ons Turkije verhaal:
2000 Huwelijksreis naar Turkije voor mij de eerste keer maar wel erg enthousiast.
2003 Stukje grond gekocht om er een villa op te laten bouwen
2003 eind zomer de oplevering van ons huis.
2007 op de motor naar Turkije
2008 najaar door enorme hoeveelheden regen de tuin vol water en de achtertuinmuur ingestort.
2009 en verder Muur opgebouwd, begin zwembad gebouwd, terras, hemelwater afvoer beter georganiseerd.
2010 Huis in Nederland verkocht en kleiner gaan wonen. Beide gestopt met werken. We zijn voornamelijk in Turkije gaan wonen. Veel werk om en in het huis gedaan.

de weg die leidde tot ons leven in Turkije (1)
Hallo ik ben Jaap, getrouwd met Mieke. Mieke haar leeftijd zit nog aan de goede kant van de 60 die van mij niet meer. Wij wonen voornamelijk in Turkije in de buurt van Alanya en doen dat nu ruim twee jaar. Onze woonsituatie is een beetje uit een reclame van een 'Zwitserleven' folder. Op dit moment schrijf ik dit stukje op mijn laptop, onder een parasol in de achtertuin van onze villa aan de rand van ons zwembad bij een temperatuur van ruim 35 graden. Ventilator erbij om te zorgen dat mijn oude laptop geen last van de warmte krijgt. Klinkt vervelend, niet?
Hier kun je verder lezen>>

Vliegend water, forellen en een theehuis (3)
In het Turkse dorp waar wij leven zie je drie kilometer richting het zuiden de Middellandse zee en naar het noorden het Taurusgebergte. Dit gebergte heeft in onze omgeving toppen van rond de 2400 meter. De meeste steden hier in de buurt liggen op het vlakkere gedeelte tussen het Taurus en de kust. Alanya is één van die steden en is erg toeristisch. Het inwoneraantal is zomers twee maal zo groot. De Turkse bevolking is merendeels modern, soms Koerdisch, en een gedeelte van de bevolking leeft van de toeristen en de buitenlandse inwoners. De Alanya Turk is een hele andere Turk dan de Turk die dertig kilometer van de kust af in de laagvlakten van het Taurus leeft. Binnen onze beleving is daar de tijd een beetje stil blijven staan. Mijn hart ligt bij deze meer traditionele Turk.
hier kunt je verder lezen>>

Welvaart versus tradities in ons dorp (5)
Ik wil beginnen om de eventuele negatieve klank van mijn vorige column weg te nemen. Ons dorp is erg veranderd maar we hebben echt onze plek gevonden. We steken er soms de draak mee. Als we vanuit onze kamer naar achter kijken zie we het gedeelte van het park “Olive city” waar de woningen voornamelijk aan Turken zijn verhuurd. Onze opmerking aan vrienden is dan, dat dit de omgekeerde wereld is. Wij wonen in vrijheid; de Turken achter een hek! Wat mij verbaast, is dat de scheiding in Olive city tussen het “buitenlander gedeelte” en het gedeelte voor de “Turken” gescheiden wordt door een hoog hek met prikkeldraad erop. Volgens mij is de redenering van de meeste buitenlanders die hier komen wonen dat Turkije zo'n gastvrij en veilig land is. Waarom wil je dan met bewaking achter prikkeldraad wonen?
Hier kun je verder lezen>>

Buiten de gebaande paden in Turkije (7)
Sapadere is een kloof in de buurt van Alanya die de moeite van het bezoeken waard is. Saparede is ook een dorpje waar de meeste mensen voorbij rijden en dat is echt heel jammer. Ik heb eens gegoogled op 'sapade' en of het er iets mee te maken heeft, weet ik niet maar ik vond het wel erg toepasselijk: 'buiten de gebaande paden' is de vertaling van Google.
Hier kun je verder lezen>>



Huishoudapparaten gaan niet kapot in Turkije (9)
Huishoudartikelen gaan niet kapot in Turkije. Althans, ze verkopen er vaak geen vervangende onderdelen van, wat doet vermoeden dat die apparaten eeuwig leven. Maar de eerste ervaring dat dit niet waar is, was met een grastrimmer van een onbekend merk. Hij voelde stevig en betrouwbaar aan kosten weinig, dus we hadden hem gekocht.
Hier kun je verder lezen>>



Bouwen aan onze achtertuin in Turkije (11)
Ik weet het, de columns lopen niet in volgorde van tijd. Dat komt omdat ik probeer zo breed en gevarieerd mogelijk te schrijven. Soms een verhaal over het mooie Turkije, soms iets uit ons leven. Nu dus een stukje over wat zaken toen we hier net “geland” waren. En iets van recentere datum

Wij kwamen hier om het grootste deel van het jaar te wonen en hadden de nodige eisen aan ons huisje en de omgeving. Het was ook de periode dat de bouw activiteiten om ons heen zo ongeveer op hun hoogte punt waren. Dat was niet de start die we voor ogen hadden, maar we moesten er mee leren omgaan.
.

>Hier kun je verder lezen>>



Verdronken geschiedenis in de rivier de Eufraat (13)
Ik had jullie al gewaarschuwd: voorlopig nog drie columns over ons tripje zuidkust en Oost en Midden Turkije. Dit is deel twee en we zijn vertrokken uit Kizkalesi op weg naar de rivier de Eufraat en zullen overnachten in het plaatsje Halfeti aan de oever van één van de drie stuwmeren in het Turkse deel van de Eufraat.

Maar eerst verlaten we de weg na tien kilometer om naar Kanlidivane te rijden. Weer zo'n plek die ik gevonden heb op internet en waarvan niet heel veel bekend is. Ik had in mijn vorige column al geschreven dat de vertaling een beetje luguber is. 'Kanli divane' betekent iets als "bloederige krankzinnige"

Hier kun je verder lezen>>

Bijzonder Cappadocië en een bijzondere wijnkan (15)
Ik moet mij altijd erg inhouden om geen ellelange columns te schrijven. Maar ik vind het zo makkelijk om onderwerpen te vinden en wil jullie zo graag meenemen in een paar van onze belevingen. Dit wordt alweer de laatste in de columns over ons tripje Oost en Midden Turkije.

We hebben de Nemrut verlaten en zijn zo ongeveer door het voltallige personeel uitgezwaaid. Voornemens om de afstand naar Göreme in Cappadocië op een ontspannen manier, maar wel vlot te overbruggen, hadden we deze keer geen discussie, maar heb ik braaf de aanwijzingen van Truus gevolgd. Ik had niet verwacht dat de wegen zo goed zouden zijn. Ik schat dat we zeker 70% van de afstand op vierbaanswegen hebben gereden. Op de plaatsen waar dat niet zo was, werden we regelmatig opgehouden, omdat er werkzaamheden waren om er vier banen van te maken.
>
Hier kun je verder lezen>>

Wat doen jullie de hele dag in Turkije? (17)
Wat doen jullie de hele dag in Turkije? Dat is een vraag die we nog wel eens horen. En ik wil hem beantwoorden, maar hoe doe je dat in een column die ook nog leesbaar moet blijven? Ik heb even getwijfeld of het een geschikt onderwerp zou zijn voor op WW. Het heeft niets met reizen te maken, maar aan de andere kant, ik schrijf een columns over ons leven hier. Dus maar eens kijken of het lukt.

De lezers die mij volgen weten misschien nog dat ik een super workaholic was die van de een op de andere dag om een aantal reden gestopt is. Dat betekende ook dat het een enorme overgang was en niets doen was voor mij geen optie.
De eerste 2 jaar werden als vanzelf ingevuld. Ons huisje stond er al vanaf 2003 en we hadden niet veel aan onderhoud gedaan. Diegenen die alle details hierover willen weten moeten maar op mijn site kijken.

Hier kun je verder lezen>>

De Turken en wij gaan elkaar nooit echt begrijpen. (19)
Ik weet het zeker, wij begrijpen de logica van Turken niet en zij de onze niet. Hoe langer we hier wonen, hoe duidelijker dat wordt. Alleen al het verschil in elkaar benaderen. Als wij elkaar iets serieus te vertellen hebben - of dat nu privé of zakelijk is - dan maken wij een afspraak en komen direct ter zake. Zeker als er moeilijke of belangrijke dingen te bespreken zijn. Dat gaat hier anders. Je draait eerst dagen om elkaar heen, om vervolgens ergens af te spreken. Dan bespreek je bij een kop thee de familiezaken, de nieuwe auto, de verwachtingen van het nieuwe seizoen, enz. Een begin vinden in het werkelijk onderwerp blijft lastig. Uiteindelijk wordt er met een boog in niet kwetsende omschrijving iets op tafel gelegd.
Hier kun je verder lezen>>

Het seizoen is weer begonnen in Turkije(20)
De vorige column ging over de verschillen tussen de Turken en wij als nieuwe inwoners van Turkije. Maar er zijn ook overeenkomsten. Die vallen op in de weken in het begin van het seizoen. Bij het inkopen doen in de Toptanci-hal bijvoorbeeld. Dit is een overdekte groente- vis markt. Wij gaan daar af en toen heen omdat er een vishandel zit die vis rookt. Niet echt goedkoop, maar wel erg lekker. Uiteraard een beetje handje klap om iets lekkers te kopen voor een redelijk prijs. In de hal worden we een soort van herkend, maar in deze weken is dat ook niet erg moeilijk. Wij (inwoners van Turkije) lopen in een lange broek met iets van een overhemd en een vest of trui.
Hier kun je verder lezen>>

Ik zie regelmatig verbazingwekkende dingen in Turkije. (21)
Turkije is een land waar ik nog steeds nieuwe dingen ontdek en mij regelmatig over die dingen verbaas. Het heeft niets te maken of ik hier graag woon of niet en het valt mij op dat ik dingen die ik ontdek nog steeds vergelijk met hoe dat in Nederland geregeld is. Ik realiseer mij dan dat zaken in het algemeen goed voor elkaar zijn in Nederland.
Maar waarom zijn er daar dan zoveel mensen inclusief mijzelf niet tevreden?
Ik heb er geen goed antwoord op. Is het misschien omdat we urenlang kunnen zeuren over dingen die mijn inziens helemaal niet belangrijk zijn?

Hier kun je verder lezen>>

Mieke's verjaardag, Ramazan en verkiezingen in Turkije. (23)
De afgelopen weken zijn er bij ons veel dingen gebeurd, maar ik vind ze zelf niet echt column-waardig. Dus loop ik met grote stappen over deze perioden heen, zodat jullie toch een indruk krijgen. Daarna heb ik weer een van mijn mijmeringen op papier gezet. Kom gerust met commentaar! Ik sta open voor nieuwe inzichten.
Mieke is dit jaar 60 geworden en wij vonden dat het met de kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden gevierd moest worden. Om 40 mensen naar Turkije te laten komen leek ons niet erg praktisch. Dus wij zijn naar Nederland afgereisd om het in de tuin bij één van de kinderen te vieren. Hiervandaan nog een keer een bedankje dat het allemaal zo makkelijk werd opgepakt. Het is een succes geworden, mensen die we al even niet gezien of gesproken hadden en mensen die Nederland overgestoken zijn om erbij te zijn.
.
Hier kun je verder lezen>>

freestyle klimmen en off road rijden in Turkije. (25)
Ik had in mijn vorige column beloofd iets te schrijven over klimmen met mijn zoon (freestyle) en andere dingen die we samen zouden doen. Helaas heeft mijn omgeving mij weten te overtuigen dat het niet handig was. Dat ik waarschijnlijk een blok aan zijn been zou zijn en ik heb dat mokkend toe gegeven. Eerder heb ik al geschreven dat ik niet mijn beste jaar heb wat gezondheid betreft en één van de dingen daarin was dat ik in een redelijk kort tijdsbestek 3 x een arm uit de kom heb gehad. Eén keer links en twee keer rechts. Daardoor zijn er bewegingsrichtingen van mijn armen die ik beter kan vermijden.

Dus met je volle gewicht aan gestrekte armen hangen. Hmmm, het heeft even geduurd maar men heeft mij overtuigd. Gevolg daarvan was dat Vincent wat is gaan zoeken en al snel terecht kon op een camping in de buurt van Antalya. We hebben een jeep voor hem gehuurd en hij is met 40 KG klim materiaal 2 dagen naar Antalya vertrokken. Sh... het was wel een forse confrontatie met de beperkingen van een ouder wordend lichaam. Voor de liefhebbers, hier wat fotomateriaal en anekdotes over klimmen in de buurt van Antalya:

Hier kun je verder lezen>>

Aangevallen door de tandarts in Turkije, en een kerstkindje in de familie. (27)
Vorig jaar heb ik iets over de kerst hier in Alanya geschreven en ik blijf het een fantastisch evenement vinden. Dus nog even kort.
We wonen in een Islam land en onder de huidig president wordt dat ook steeds duidelijker. Maar als je als buitenlander niet met je neus in de kranten zit merk je daar niet veel van. En de Turk in toeristen gebieden doet daar ook zijn best voor.
De supermarkten, hobby winkels, meubelwinkels waren in kersttooi gestoken. Ik heb diverse arrensleeën met de Kerstman gezien.

Hier kun je verder lezen>>

Ook in Turkije komen huizen onder water te staan. (29)
In een van mijn columns heb iets geschreven over het verdronken land rond Halfeti. Doordat er drie dammen in de rivier de Eufraat zijn gebouwd zijn grote gebieden “verdronken”.

Het gebied tussen de Tigres en de Eufraat heet Mesopotamië en is een gebied waar veel beschavingen geschiedenis hebben geschreven. Bij het onderlopen van de gebieden door de Eufraat-dammen is internationale protest en bemoeienis geweest vanwege het onderwater verdwijnen van veel geschiedenis. De veranderde waterhuishouding in Syrië en Irak waar beide rivieren door stromen had internationale aandacht, maar geen effect op het project.
Het gebeurt nu weer en op grotere schaal maar dan in de rivier de Tigres
.

Hier kun je verder lezen>>>

Verkiezingen, Armeense kwestie en een oto klinik in Turkije (31)
Dit is een tijd met veel vermeldenswaardige zaken. Het toeristenseizoen is langzaam begonnen maar veel Turken laten hun ongerustheid blijken omdat het (nog) te rustig is. We staan aan de vooravond van landelijke partijverkiezingen en de (gekozen) president, die politiek neutraal is volgens de grondwet, voert heftig campagne om 2/3 van de stemmen voor zijn partij te krijgen. Alles wat in de weg staat wordt “opgelost”: rechters, journalisten, politiemensen, enz.

Als het hem lukt, dan gaat hij voor een nieuwe grondwet met een presidentieel systeem waarin hij alle gescheiden machten opruimt en naar zich toetrekt. Geen moeilijk parlementair overleg, geen rechterlijke macht die in de weg loopt en een gehoorzaam militair- en politiesysteem. Dan kan je snel beslissingen nemen en dat is goed voor Turkije, zegt hij.

Hier kun je verder lezen>>

Conspiracy theorieën en een zwitserleven in Turkije (33)
Het is mij opgevallen dat mijn laatste columns meer serieus van aard zijn. Maar dat betekend niet dat ik / wij het niet naar mijn /onze zin heb(ben). Ik denk dat het komt dat 5 jaar mij voornamelijk wat meer inwoner van Turkije maakt. Politiek geïnteresseerd ben ik altijd al geweest en mijn omgeving kennen vind ik belangrijk. En nu ligt de focus duidelijk hier.

Sorry dus als ik toch maar weer een paar regels aan Hasankeyf besteed. Het verhaal raakt me en ik weet de informatie te vinden. Recentelijk zijn er behoorlijke gewelddadigheden geweest op de bouwplaats van de Ilisu dam, er is geschoten er zijn een aantal dingen in brand gezet

Hier kun je verder lezen>>

Lost and found' en een IMEI-nummer in Turkije (35)
Voorlopig begin ik mijn columns niet meer met enige regels politiek. Zo vervelend is het hier op dit moment en ik wil de risico’s niet nemen. Zelfs rouwende familie die hun zonen naar de laatste rustplaats brengen worden gearresteerd. Zij hadden in hun emotie de officiële vertegenwoordigers verweten schuldig te zijn en wilde ze er niet bij hebben. Als jullie toch enige informatie wilt over de huidige situatie, ik heb een rss feed van 2 Nederlandstalige kranten op mijn site gezet Klik hier. Geen erg compleet beeld maar meer dan in de Nederlandse en Belgische kranten verschijnt.

Dus iets onschuldigs, IMEI-nummers en 'lost and found'. Rare combinatie maar de logica komt in de loop van het verhaal

Hier kun je verder lezen>>

Het gedroomde leven en weer één partij in Turkije(37)
De verkiezingen zijn achter de rug en daar wil ik een paar dingen over kwijt. Wanneer ik het Nederlandse of Europese nieuws over Turkije lees, krijg ik ander nieuws dan wanneer ik het hier lees. En helaas, het past in het “nieuwe” (wereld)beeld. Ik vind dat de president hier een sterke dirigent is, maar hij creëert muziek die ik verschrikkelijk vind. Hij dwingt gehoorzaamheid af die ik niet acceptabel vind, die naar mijn mening ook nog heel veel doden heeft gekost. Europa beschrijft de situatie hier alsof de oorlog spontaan ontstaan is. En alsof de verkiezingen redelijk eerlijk verlopen zijn en de partij van de president een glorieuze overwinning behaald heeft die de bevolking hem gegeven heeft.
Hier kun je verder lezen>>

Mijmerende opa in Turkije(39)
Bijna 6 jaar geleden, voor we de eerste keer voor een lange periode vertrokken naar Turkije, zat ons oudste kleinkind op de achterbank wat hardop te filosoferen. Toen was ze ongeveer 6 jaar oud. "Oma ik wist dat jullie weg gingen van jullie huis maar ik dacht dat jullie dichterbij zouden komen wonen." Ik kan vertellen dat deze opmerkingen van je kleinkinderen, een afscheid - al is die tijdelijk - niet makkelijk maken. Haar twee jaar jongere zus deed het een jaar later, nadat we een aantal weken heel veel bij hun in huis waren geweest. Iets hoger dan mijn knieën, mijn benen omklemt, keek zij omhoog met tranen in haar zwarte ogen. "Ik ga je missen Opa." De oudste zat toen op de bank in de kamer en wilde geen afscheid komen nemen
Hier kunt u verder lezen>>
Turkije nu?(41)
Op de vraag of Turkije nog een vakantie land is durf ik volmondig met 'ja' te beantwoorden. En natuurlijk zijn er risico’s. Maar ik denk dat op dit moment overal waar grote mensen groepen bij elkaar zijn een potentieel doel zou kunnen zijn. Als je probeert die risico’s uit te sluiten, kun je niet meer naar sportwedstrijden of zelfs niet meer met de metro of trein mee. En natuurlijk z ijn er hier gebieden waar je beter niet kunt komen, maar het zijn ook de gebieden waar je bijna geen toerisme vindt.

Maar ik wil er als 'nieuwe Turkijebewoner' wat verder op in gaan

Hier kunt u verder lezen>>


Wat wil ik hier gaan publiceren?
Voornamelijk verhalen die anders zijn dan ons dagelijkse leven hier. Leuke belevingen of typische Turkse verhalen. Het is niet bedoeling dat hier elke week een nieuw verhaal verschijnt maar alleen als we iets beleven dat de moeite waard is om te vermelden. Veel lees plezier en kom af en toe eens terug om te kijken of er iets nieuws te vinden is.
Gebruik de knop "Blog & Nieuws" om bij de blog's te komen



Ik schrijf op het het forum van wereldwijzer één maal per maand een column
hier onder vindt je van elke column de titel en de eerste zinnen. Je kunt op de titel klikken
om bij de column te komen

Voor de laatste column klik hier




Ons romantische dorp in 2003 en ons toeristische dorp nu (4)

In onze speurtocht naar een geschikte plek om later permanent te kunnen wonen, waren Mieke en ik het over één ding eens: we wilden niet in de stad wonen. Maar wel in de buurt van een stad, zodat we de drukte, als we dat wilden, konden opzoeken. Ik had een plekje op het oog dat nog bouwrijp gemaakt moest worden en redelijk geïsoleerd lag. Mieke vond dat te eenzaam. Een compromis later hebben we het dorpje Cikcilli, net buiten Alanya, gevonden. Echt Turks en er waren een paar bouwkaveltjes net buiten het dorp in het groen te koop.

hier kun je verder lezen>>

Met mijn zusters naar het kasteel van Alanya klimmen (6)
Zijn we net door drukte en hitte van de zomer heen, komen mijn drie zusters eind september een weekje langs. Als wij met zijn vieren bezit nemen van een terrasje, is het meer dan duidelijk dat we aanwezig zijn. We weten dat zelf ook wel, maar we komen elkaar niet zo heel veel tegen en dan is er veel te vertellen. Toen ik ze ophaalde van het vliegveld werd al direct gevraagd of we nog wat leuke dingen gingen doen in de komende week.
Hier kun je verder lezen>>

Taalproblemen en meer emigratie zaken (8)
Deze column gaat niet over mij, maar wel over iets dat me regelmatig bezighoud. Het eerste verhaal is van een Turkse dame die gestudeerd heeft en opgegroeid is in Nederland. Daarna is ze met haar ouders weer in Turkije is gaan wonen.* Ik heb een ontspannen gesprek met een Turkse die meerdere talen 100 procent beheerst en over haar kinderjaren in Nederland vertelt. Op school in haar Nederlandse dorp en van haar ouders kreeg zij niet veel mogelijkheden om bijvoorbeeld in de avonduren te gaan stappen. Papa had een bel aan de tuindeur bevestigd, zodat ze niet ongemerkt met de fiets weg kon. Na de lagere school zou ze naar de huishoudschool gaan. Niet omdat het haar niveau was maar omdat die in het dorp was.
Hier kun je verder lezen>>

Syedra, een stap in het verleden van Turkije (10)
Tussen Antalya en Alanya vind je meerdere interessante antiquiteiten. Te beginnen met Antalya, Perge, Sillyon, Aspendos, Side, Seleukeia, Alarahan, Alanya en een klein stukje verder vind je met een beetje zoeken Syedra.
Bizar als je bedenkt dat we hier over ongeveer 150 kilometer kustlijn praten in een strook van ongeveer 20 kilometer breed. Dat betekend dat er elke 20 kilometer iets te vinden is waar bijvoorbeeld Alexander de Grote al voor het jaar 0 ronddoolde, of de Romeinen. Maak je niet ongerust: ik ga jullie niet vermoeien met jaartallen en namen. Maar ik heb er wel iets mee. Ook het christendom beschrijft in het oude testament veel geschiedenis van Turkije. Denk dan aan de reizen van Paulus en er zijn ook verhalen van gevluchte christenen in Capadocië.

Hier kun je verder lezen>>

Interview met Jaap: Geëmigreerde columnist in Turkije
Jaap is drie jaar geleden gestopt met werken en woont voornamelijk in Turkije. Het bevalt hem daar prima. Zo goed, dat hij er columns over is gaan schrijven voor Wereldwijzer. Hoog tijd om jullie onze vrolijke en loyale Jaap eens beter te laten leren kennen. Jaap vertelt.
Ik ben altijd een workaholic geweest en dat heeft mij uiteindelijk een stukje gezondheid gekost. Door hier in dit klimaat te leven waarbij de klok minder belangrijk is, gaat het mij goed. Niets doen vind ik geen optie. Dus zijn we eerst aan ons huisje begonnen, om het in de vorm en conditie te brengen die wij wilden. Ben verder een beetje manusje van alles hier en kan me redelijk met Turks redden. Daardoor kan ik hier regelmatig andere mensen helpen met hun technische- en papierproblemen.

Hier kun je verder lezen>>

Een meisje gedood door een slang aan de Cylicische kust van Turkije (12)
We hebben een tochtje gemaakt in eigen land. De algemene beschrijving vind je in mijn blog. Ik heb lang getwijfeld of ik een reisverslag of een column zou schrijven. Het is dus en column geworden. Mijn columns gaan tenslotte over ons leven hier.

Ik wil altijd op pad, maar gezien de keuzes die we gemaakt hebben, is dit niet altijd mogelijk. Bovendien is Mieke geen echte berggeit en waar je hier ook heen gaat: het is al snel bergen rijden. Maar in een gezamenlijke beslissing zouden we met (schoon)zus Iene een rondje oost Turkije gaan doen. Ik kreeg wat beperkingen mee en verder de vrije hand om wat te gaan plannen. Dat was duidelijk niet tegen dovemansoren gezegd en ik realiseerde mij dat als ik dit netjes zou doen, er meer tripjes mogelijk zouden zijn.

Hier kun je verder lezen>>

Magische stilte op de 2100 meter hoge berg Nemrut in Turkije (14)
We zijn op weg naar de Nemrut. Bij het verlaten van Halfeti was ik eigenwijs. Drie vrouwen die vonden dat ik de routeplanner van Google Maps moest geloven. Zelfs "Miep", onze navigatie vond dat ik via grotere wegen om moest rijden om bij de Ataturk dam te komen. Nu we thuis zijn, durf ik het wel te zeggen: ze hadden gelijk. Maar ik verkoos de korte rechtstreekse route.

In het oosten van Turkije zijn veel activiteiten aan onder andere de infrastructuur. We hebben vijfendertig kilometer dirt road gereden met gaten waar je hoogtevrees bij krijgt. Hebben ze nieuwe riolering ingegraven, de sleuven dichtgegooid en er maanden niets meer aangedaan. Arm autootje en Mieke maar mopperen. Gelukkig waren dat de enige drie uur van de trip dat er sprake van onenigheid was.

Hier kun je verder lezen>>

Een spannend einde van 2013 en kerst in Turkije(16)
Het einde van 2013 had heel veel Yin en Yang. Voor de eerste keer gedurende ons verblijf in Turkije heb ik gebruik moeten maken van het zorgsysteem hier.

Op een avond had ik een spannend gevoel op de borst, maar ik heb niets laten merken. Vroeg naar bed gegaan en er hondsmoe er weer uit gekomen met klachten die me bang maakten. Dus erg rustig aangedaan waardoor mijn omgeving vragen begon te stellen. Nadat ik drie weken voornamelijk gehangen heb met variërende klachten, heb ik mij om laten praten. Ik ben naar een medisch centrum gegaan waar de klachten uiterst serieus genomen werden. In minder dan een uur was er algemeen onderzoek gedaan, ECG gemaakt en de beslissing genomen om naar een ziekenhuis te gaan.

Hier kun je verder lezen>>

Vrolijke anekdotes uit Turkije (18)
We zijn de laatste zes weken in Nederland geweest. Wat betekent dat ik niet heel veel uit Turkije te melden heb.
Het was voor ons een zinnige tijd. Alle vier de kinderen hadden wat aandacht nodig en ook mijn gezondheid vroeg om wat aandacht. Maar alles lijkt op de rit te staan en wij zijn weer terug in Turkije.

Waar ga ik dan nu over schrijven? Ik denk dat ik wat oude anekdotes op papier ga zetten.

Dit verhaal is helemaal in het begin van onze Turkije ervaring; we hebben de tuin nog niet aangelegd, er is geen straat-verlichting op ons laantje, we komen alleen in de vakanties in ons huisje.
Hasan, een dorpsgenoot, die al een paar columns geleden langs is gekomen.
Onder andere in die van de de taalverwarring waarin wij dachten dat hij bananen voor ontbijt zou brengen en hij met een complete bananenboom op zijn schouder langskwam.
Hij had ons in deze vakantie ook weer snel ontdekt. Deze vakantie hadden we mijn moeder en haar schoonzus als intensief en aangenaam gezelschap meegenomen.
Twee tachtigers die ons huisje en toekomstig leventje zelf wilde bekijken. We zijn veel met hen op pad geweest en ze zijn met verhalen thuisgekomen alsof zij een wereldreis gemaakt hadden.

Hier kun je verder lezen>>

Een sneeuwklokje en onbelemmerde in Turkije. (22)
Ik vind dit een leuke opening die niet doet vermoeden dat we het over een gehandicapten school gaan hebben in Oba, Alanya. Maar het is een taal grapje die ik toepasselijk vind.
"Kardelen" is een sneeuwklokje en de school draagt die naam "ÖZGÜN KARDELEN ÖZEL EGITIM OKULU". Als je op de site gaat kijken, geeft die de mogelijkheid om via google translate het een en ander in diverse talen te vertalen. In het Nederlands kom je dan een tabblad tegen "dagboek van een onbelemmerde". Het is jammer dat onder dat tabblad niets te vinden is maar de vertaling sprak mij erg aan. Maar volgens mij klopt die vertaling niet. "Engel" is zoiets als belemmering. De vervoeging "engelsiz" zou volgens mij dan iets van geen belemmering zijn, misschien onbelemmerd betekenen. Net zo iets als "sekersiz" zonder suiker of ongezoet betekend.
De onbelemmerde.....heel mooi, ik kom er straks op terug.

Hier kun je verder lezen>>

T.T = Typisch Turks. (24)
Het heeft hier een aantal weken flink gezomerd. Ik probeerde actief bezig te blijven en dan loop ik o.a minimaal 1 x in de 2 dagen in speed mars ongeveer 6 KM, maar er waren ochtenden waar de thermometer om 7 uur al op 32 graden stond en wat erger was dat de hygrometer op 82% stond. Als ik dan na een uur terug kwam had ik meer vocht verloren dan in de sauna. Een heel enkele keer vonden we het wat veel van het goede en dan heb ik het voornamelijk over de hygrometer. Op een van die dagen hebben we elkaar in de ochtend aangekeken en Mieke gaf aan, er even geen zin in te hebben. Gelukkig hebben we airco, we hebben die dag alle ramen en deuren dicht gedaan airco aan en zijn pas weer buiten gekomen toen de zon onder was. Maar dat zijn uitzonderingen. Als je niet tegen de hitte in deze perioden kan, is de maand augustus hier de verkeerde plek om te leven.

Ik ga het hebben over wat wij T.T zijn gaan noemen "Typisch Turks". Een term die niet per definitie negatief is. Soms vertederend, soms verbazingwekkend, maar altijd een vorm van entertainment, als je er zo naar kunt kijken. Ik kom hier op, omdat ik momenteel mail-contact heb met iemand die af toe te vinden is op WW. Ik heb haar vorige keer genoemd, we zijn samen naar Syedra geweest.

Hier kun je verder lezen>>

De berg met een kasteel bij Alara beklommen. (26)
Ik had het in de vorige column al aangekondigd, ik ging de berg met het kasteel in Alara beklimmen. Er is nog al wat verwarring over de geschiedenis en de benaming. Meestal wordt het Alarahan genoemd, wat een samentrekking is van Alara en han. Het dorp heet Alara en de rivier ook. Er is ook een karavanserai en het lijkt logisch om die han te noemen; wat verblijfplaats of herberg betekend. Die karavanserai kom je op internet regelmatig tegen als de best bewaarde. Maar heel eerlijk, ik vind dat het is een soort party centrum geworden is met airco’s aan de buitenkant.

Ik heb altijd een dubbel gevoel als ik de vallei van de Alara kom binnen rijden. De natuur is prachtig, maar het eerste waar je heen geleid wordt is een picknickplaats met een visvijver die er goed uitziet. Maar de obers zijn een partij saggerijnig. Iets wat ik me enigszins kan voorstellen, omdat het af en toe lijkt of er alleen bussen vol met Russische toeristen afgeleverd worden.

Hier kun je verder lezen>>

Rare jongens zijn sommige Nederlanders in Turkije. (28)
Na mijn laatste column is er niet zo heel veel 'column'-waardig in ons leventje gebeurt. Dus ik ga maar weer eens mijmeren. Ik vraag mij al een tijdje af of het pensionada-zijn wel zo leuk is, als de media proberen te laten zien. Gelukkig ervaren wij zeer regelmatig het 'Zwitserleven gevoel' en dit huidige leven bevalt ons uitstekend.Maar het valt mij op dat een aantal mensen die in een vergelijkbare situatie leven zich zo negatief gedragen op sociaal media. Het zijn trouwens niet alleen de Nederlanders en het is ook niet beperkt tot onze woonomgeving. Heeft het dan met de leeftijd te maken? Of omdat die mensen niets anders te doen hebben?
Hier kun je verder lezen>>

Dat heet vooruitgang in Turkije? (30)
Waarom heet dat vooruitgang? Vrienden van ons hebben jaren door Turkije gereisd, soms met een camper en soms met een four-wheel drive. Zij zijn inmiddels al een paar jaar gepensioneerd en de wilde haren beginnen langzaam te verdwijnen. Ook zij hebben nu een villa in de buurt van Alanya en we zien elkaar regelmatig. Vorige week hebben we naar een film van hen gekeken uit de jaren 90. Inmiddels geconverteerd en op dvd gezet. De kwaliteit was geen HD maar mijn hart sprong open.

Wij kennen onze omgeving vanaf 2000 en in 2003 zijn we verliefd geworden op ons “toen nog” Turkse en toeristenvrije dorp in de buurt van Alanya. Onze vrienden hadden nog opnames uit 1992 van de haven van Alanya en iets wat nu de vrijdagmarkt heet.
Hier kun je verder lezen>>

Turks politiek theater en een bedreigd openlucht museum(32)
Er is maar een ding waar je op dit moment over kan schrijven als je politiek geïnteresseerd bent en in Turkije woont. Je moet je wel realiseren dat de boute beschuldigingen en toespraken van de deelnemende partijen ook wel echt Turks zijn. Het theaterstuk “algemene verkiezingen” ging langzaam naar een plot toe. Het geweld, de extreme uitspraken, maar ook de bemoeienis van de zittende partij groeide.

Enige voorbeelden? De kantoren van de HDP hebben inmiddels 122 gewelddadigheden ervaren waarvan 56 serieus en 2 daarvan waren bomaanslagen. Beschuldigen daarover vliegen heen en weer. Ik denk, net als veel andere, dat de president uit is op een autocratisch bestuur van dit land. Met wat we van hem gezien hebben sinds hij president is verwacht ik niet dat hij hier veel goeds zal brengen. Ook in de huidige strijd is al veel media gemuilkorfd en de rechtspraak gekort door de zittende macht

Hier kun je verder lezen>>


Elektrisch motorrijden maar met een grijns die niet meer weg wil (34)
Het wordt deze keer een column die niet over Turkije gaat. Niet omdat er niets te vermelden is. Politiek kent weer een onrust die te vergelijken is met de jaren 90. Boze tongen beweren zelfs dat de zelfmoordaanslag met inmiddels 33 doden georkestreerd zou zijn. Een excuus zodat acties tegen IS en PKK geoorloofd zijn. Tegen de eerste hebben we nog weinig actie gezien tegen de tweede buiten proporties. Een aanloop naar het verboden verklaren van de partij die voorkwam dat de regende partij de meerderheid kreeg? Ik ga ervan uit dat jullie begrijpen waarom ik geen namen noem en wat voorzichtig ben met hierover te schrijven.
Hier kun je verder lezen>>
Onrust in Alanya daarna Kurban Bayramı in Turkije(36)
In de laatste column had ik al verteld dat ik het even niet over politiek wou hebben. Maar ik kan het niet helemaal laten. Daarom een voorzichtige column over hoe ik de laatste weken ervaren heb. Bizar is dat er maar weinig over in de Nederlandse kranten is verschenen. En dat deed de verhalen op de sociaal media geen goed. Wat kan daar verschrikkelijk geouwehoerd worden. Het meest extreme was een opmerking dat hotel xxxx in as lag. Veel later bleek de basis te zijn, dat iemand vanaf het balkon van hotel xxxx de gewelddadigheden in de stad gefilmd had.

De gemoederen waren hier meer dan heet gebakerd. Het resultaat een aantal barretjes en winkels uitgebrand of gemolesteerd. Ruim 200 kantoren van de HDP (democratische partij van de volkeren met een Koerdische achtergrond) in bijna alle grote steden gemolesteerd.

Hier kunt u verder lezen>>

Mijn veranderende woonomgeving Alanya in Turkije (38)
Deze keer maar eens geen politiek, het valt mij op dat, door mijn betrokkenheid, en mijn Turkijegevoel ik de neiging heb om mensen alle kanten van dit land te laten zien. Maar nu ik een aantal van mijn columns teruggelezen heb zie ik een tendens die steeds serieuzer wordt. Met deze column ga ik proberen dat te doorbreken, dus geen politiek!

Mijn laatste column ging onder andere over het gedroomde leven. Zo kwam ik bij een stukje Alanya waar de gemeente inspanning doet om historie toegankelijk te maken, maar de gemeente organiseert ook evenementen.
Om op de hoogte te blijven van de restauraties van objecten door de gemeente moet je helaas Turks kunnen lezen.
Hier kunt u verder lezen>>
Grappige taalproblemen in Turkije en daar buiten (40)
Kromme zinnen. Een andere taal dan je moedertaal is vaak lastig. En dat is niet alleen mijn ervaring als ik Turks spreek. Het lijkt het er op, dat ik goed verstaan word door Turken die enige opleiding achter de rug hebben en gewend zijn aan yabancı. Bizar is dat regelmatig mijn gesprekspartner mijn verhaal één op één doorvertelt aan bijvoorbeeld zijn collega-bouwers en dat zij het dan wel begrijpen.

Ik irriteer mij dan aan mijzelf en vraag me af wat ik fout doe! De melodie, de klemtoon, de uitspraak alles heeft er mee te maken. Ik heb daar zelf ook last van. Meestal leg ik uit dat ik de vrouwen hier beter versta dan de mannen. Zij spreken alle klinkers netjes uit en volgen de typische Turkse melodie van een zin.

Hier kunt u verder lezen>>